VERSLAG VAN DE GEMEENTEAVOND OP 15 FEBRUARI IN DE KOEPEL

Preses Nynke de Boer kon 66 aanwezigen welkom heten.

In haar opening vergeleek Nynke ons plaatselijk PKN-proces met een treinreis.

De trein rijdt, het reisdoel lijkt duidelijk, maar het is nog niet bekend wat we al reizend aantreffen en bij welke haltes we wellicht oponthoud hebben. Ook is het nog niet duidelijk wat we aan bagage allemaal mee kunnen nemen. Er zal gekozen moeten worden, anders komt die trein niet meer vooruit. En het mag duidelijk zijn, dat de gemeente in de trein moet blijven zitten, anders wordt het reisdoel niet gehaald.

Vandaar dat het goed is om elkaar op te hoogte te stellen van de ontwikkelingen en elkaar daarover te bevragen. Gelukkig hebben de machinisten (de coördinatiecommissie) de trein goed in de hand tot dusver en lijkt het begintraject voorspoedig te verlopen.

Samen zingen we lied 314, de coupletten 1 en 3.

Daarna licht Dirk Wassenaar kort toe hoe de commissie in samenwerking met de kerkenraden tot dusver heeft gewerkt en hoe het "Gezicht van de Protestantse Gemeente te Joure c.a." tot stand is gekomen.

Vanuit de gemeente komt een aantal op- en aanmerkingen:

a. Enkelen vragen zich af of er grenzen worden gesteld aan de "veelkleurige gemeente" en zo ja, waar die grenzen liggen. Kan de gemeente ook plaats bieden aan Gereformeerde Bonders enerzijds en Evangelicalen anderzijds om maar een paar uitersten te noemen? Kunnen we bijv. een Gereformeerde Bondspredikant op de kansel verwachten? Vanuit de commissie en de kerkenraad wordt gesteld, dat de Protestantse Gemeente ruimte wil bieden voor verschillende opvattingen en belevingen, Maar de grens ligt daar waar personen of groepen zelf geen ruimte bieden en hun eigen opvattingen als alleen zaligmakend verklaren.

b. Enkele anderen juichen toe, dat er verschillen mogen zijn. Dat levert inhoud en diepgang aan het gesprek.

c. Ook wordt gesteld, dat het "Gezicht…" een wat wervender karakter had mogen hebben. Vanuit de commissie wordt geantwoord, dat dat nu juist in het beleid en in de activiteiten moet worden verwoord. De uitgangspunten bieden wel degelijk de mogelijkheid om een wervend beleid te voeren.

d. Enkelen hebben moeite met de "verbondenheid met het volk Israël". Het woord "volk" mag wel geschrapt worden. Vanuit de commissie en de kerkenraad wordt duidelijk gemaakt, dat hierbij niet aan de staat Israël gedacht moet worden, maar meer aan wat d.m.v. het Oude Testament is geopenbaard. Soms wordt de één gezegend om de ander tot een zegen te zijn. Bovendien is deze passage ook een principieel onderdeel van de landelijke kerkorde (de roeping van kerk en gemeente, artikel 1, lid 7).

e. Er wordt waardering geuit voor de formulering en het taalgebruik en de ruimte die geschapen wordt. In grote meerderheid kunnen de aanwezigen zich vinden in dit "Gezicht van de Protestantse Gemeente te Joure c.a."

Toch durft niet iedereen zijn vinger op te steken, omdat er zo hier en daar wel aarzelingen zijn over waar we uiteindelijk gezamenlijk uitkomen.

Wordt het hervormde kerkgebouw afgestoten, omdat een eigentijdse geloofsbeleving daar niet meer past? Leveren we in op het aantal predikanten? Riskeren we geen scheuring en onrust, zoals in den lande toch wel speelt? En waarom geen federatief verband? De kerkenraden zetten met een fusie wel erg hoog in.

Anderen brachten hier tegen in, dat niet van het negatieve moet worden uitgegaan. Het gaat niet alleen om wat we in moeten leveren, maar ook wat we met de nieuwe situatie kunnen winnen. Bovendien wordt het na zo’n 40 jaar tijd om eens een stap te doen. Een enkeling had uit eigen ervaring heel positieve gevoelens bij het samen op weggaan in de (Flevo)polder.

Hoewel de discussie juist door deze aspecten een levendig karakter kreeg, werd door de gespreksleiding beklemtoond, dat we daarmee een halte te vroeg zijn. We moeten voorkomen, dat allerlei vermeende activiteiten en beslissingen een eigen leven gaan leiden. Op dat punt zijn we nog niet. Eerst moeten de kerkenraden nu bekijken welk beleid vanuit de uitgangspunten mogelijk is, vervolgens welke organisatie hier bij past en daarna welke gevolgen dat heeft en tot welke activiteiten dat leidt. Op dit moment zijn allerlei geledingen in de kerk aan het werk gezet om samen punten aan te dragen voor een beleidsvoorstel. Op de gemeenteavond in mei hopen we dit voorstel aan de gemeente te kunnen presenteren.

Na de pauze liet commissielid Frits Pasveer een dvd zien met allerlei kerk- en belevingsvormen, passend binnen de Protestantse Kerk in Nederland. We kunnen werkelijk alle kanten uit.

En het viel nog niet mee om d.m.v. een puntensysteem een zekere voorkeur aan te geven. De punten zijn zeer verdeeld en de conclusie dringt zich op, dat de aanwezige gemeenteleden een voorkeur hebben voor variatie en diversiteit, kortom: voor veelkleurigheid.

Uiteindelijk zijn de meeste punten toegekend aan de evangelisch getinte jongerensamenkomst (155), de eredienst in de Jacobikerk (96) en de Lutherse herdenkingsdienst (71) en dat verraadt een voorkeur voor aandacht voor jongeren, aandacht voor de (ons bekende) eredienst, met (voor anderen) ruimte voor (nieuwe) liturgische elementen en rituelen. Moeilijk dus om in een paar woorden samen te vatten.

Tenslotte werd er in tafelgroepen gediscussieerd over de volgende punten:

a. Dit neem ik graag mee.

b. Dit kan ik best missen.

c. Ik heb nog wel nieuwe ideeën.

T.a.v. punt a blijkt na het bestuderen van de ingeleverde formulieren, dat de aanwezige gemeenteleden zich in grote meerderheid kunnen vinden in de geloofsbeleving zoals we die momenteel praktiseren. Er is veel wat we mee willen nemen. Het vaakst wordt genoemd: onze dominees, de cantorij, de vorming en toerusting, ons kerkgebouw, de paascyclus/stille week en het koffiedrinken na de dienst.

T.a.v. punt b wordt nogal eens genoemd, dat we niets willen missen, behalve lege stoelen. Ook genoemd wordt: dogmatisch denken, somberheid in liederen en preken, avonddiensten en vergaderingen.

Persoonlijke aanbevelingen (punt c) zijn ondermeer: meer aandacht voor p.r., meer wijkgericht (herv/geref) werken, wisselende diensten voor wisselende doelgroepen, kleinschalig opdelen van de gemeente (Broek wordt als voorbeeld aangehaald), veel meer jeugdgericht werken (en een aansprekende jongerenwerker aantrekken), meer "vlotte" muziek en meer "blijheid" in de kerk (combo, muziekinstrumenten), zo nu en dan wat cultureels (kunst, drama, dans, cabaret), gebruik de mogelijkheden van beide, zeer verschillende, gebouwen en geef aandacht aan zinvolle rituelen.

Om kwart over 10 sloot ds. Lindhout deze gemeenteavond met gebed en samen zongen we lied 313 in zijn geheel.

Ben de Jong (scriba)